Kerala Local History

ഡോ ഡി ബാബു പോള്‍
ദീര്‍ഘവീക്ഷണവും പ്രായോഗിക ബുദ്ധിയുമുള്ള ഭരണാധികാരി. ബ്യൂറോക്രസിയുടെ യാന്ത്രികതയെ ബുദ്ധിയും മനുഷ്യത്വവുംകൊണ്ട് മറികടുന്ന ഐഎഎസ്സുകാരന്‍. കഴിഞ്ഞ അഞ്ച് പതിറ്റാണ്ടോളമായി ഭരണ സാമൂഹിക സാംസ്‌കാരിക ആധ്യാത്മിക മണ്ഡലങ്ങളിലെ അര്‍ത്ഥവത്തായ സാന്നിധ്യമാണ് ഡോ ഡി. ബാബു പോള്‍.

വേലുതമ്പി പുനർവായന വേണം
രംഗനാഥാനന്ദ സ്വാമികള് യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ഭക്തന് ആയിരുന്നു.ശ്രീയേശുവിനെക്കുറിച്ച് ഒരു പുസ്തകവും എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹം ഒരിക്കല് പറഞ്ഞതു കുരിശില് കഥ കഴിഞ്ഞെങ്കില് ശ്രീയേശു ഭാരതീയമനസ്സിന് കുറെക്കൂടെ സ്വീകാര്യനാകുമായിരുന്നു എന്നാണ്. ഏറ്റവും ഒടുവില് കാണുന്ന മുഖം ആണ് ഓര്മ്മയില് നല്കുന്നത്. അത് ത്യാഗത്തിന്റെയും സഹനത്തിന്റെയും ആയാല് അതാവും പ്രതിച്ഛായ. വിജഗീഷുവായ നൃപനെക്കാള് ത്യാഗധനനായ യതിവര്യനെയാണ് ഭാരതീയര് ഇഷ്ടപ്പെടുക.

വേലുത്തമ്പിയുടെ കാര്യത്തില് സംഭവിച്ചതും ഇതാണ്. ഒടുവില് വിളംബരത്തില് തെളിഞ്ഞുകാണുന്ന ദേശാഭിമാനവും അടിമത്തത്തെക്കാള് അഭികാമ്യം ആത്മഹത്യയാണ് എന്ന ഹരാകിതമതവും തമ്പിയെ ധീരദേശാഭിമാനി ആക്കി. തമ്പിയുട ജീവിതത്തിലെ സ്വാര്ത്ഥതയും ക്രൂരതയും എല്ലാം അങ്ങനെ വിസ്മൃതമായി. ബ്രിട്ടീഷുകാര് തമ്പിയുടെ മൃതദേഹത്തെ അപമാനിച്ചതോടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാമകരണ പ്രക്രിയ- കാനനൈസേഷന് പൂര്ത്തിയാവുകയും ചെയ്തു.

തെക്കന് തിരുവിതാംകൂര് - ഇന്നത്തെ കന്യാകുമാരി ജില്ല - അതിന്റെ മൂന്നിരട്ടി വലിപ്പം ഉള്ള ഒരു മഹാരാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗം ആയതും നായര്മേധാവിത്വത്തിന് മാര്ത്താണ്ഡവര്മ്മ അതിരുകള് ഇട്ടതും നാഞ്ചനാട്ടിലെ ജന്മിമാരെ അസ്വസ്ഥരാക്കിയതില് അദ്ഭുദം വേണ്ട. വേലുത്തമ്പിയെപ്പോലെ പ്രഗല്ഭനായ ഒരാള്ക്ക് ഉഴുതുമറിക്കാന് പറ്റിയ മറ്റ് ചരിത്രം അങ്ങനെ ഒരുക്കിയ കാലത്താണ് തമ്പിയുടെ വരവ്.

ധര്മ്മരാജാവും കേശവദാസനും പ്രഗല്ഭരായിരുന്നു. രാഷ്ട്രീയമായി അവര് വിജയിക്കുകയും ചെയ്തു. തിരുവിതാംകൂരിന്റെ അതിരുകള് നിര്ണ്ണീതമായി. അവ സുരക്ഷിതമായി. പ്രതിരോധരംഗത്ത് ഇംഗ്ലീഷുകാരുടെ സഹായം ഉറപ്പായി. എന്നാല്, സാമ്പത്തികസ്ഥിതി തീര്ത്തും മോശമായിരുന്നു. കുത്തകവ്യാപാരം കൂടുതല് മേഖലകളിലേക്ക് വ്യാപിപ്പിച്ചതും ഒരു വര്ഷത്തേക്ക് ഏര്പ്പെടുത്തിയ ഭാരിച്ച യുദ്ധനികുതിയും ഈ ക്ലേശം മറികടക്കാന് പോന്നതായിരുന്നില്ല. തച്ചില് മാത്തുതരകനില് നിന്നും മറ്റും വന്തുകകള് കടം വാങ്ങാന് ഭരണകൂടം നിര്ബന്ധിതമായി. ധര്മ്മരാജാവിന്റെ പിന്ഗാമിയുടെ കാലത്തെ സാമ്പത്തിക പ്രശ്നം ഇതിന്റെയൊക്കെ ഫലവും തുടര്ച്ചയും ആയിരുന്നു എന്ന് സര് ടി. മാധവറാവു സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ശങ്കരന് നമ്പൂതിരി ഭരണം ഏറ്റെടുത്തപ്പോള് രാജ്യത്തിന്റെ വരുമാനം വര്ദ്ധിപ്പിക്കേണ്ടത് ആവശ്യമായിരുന്നു. ഇടത്തരക്കാരെയും പാവപ്പെട്ടവരെയും ഉപദ്രവിക്കാതെ ധനാഢ്യരില് നിന്ന് പിരിക്കുക എന്നതായിരുന്നു തീരുമാനം. അതിന് കൃത്യമായി ചട്ടങ്ങള് ഉണ്ടാക്കി എന്ന് നാഗമയ്യ രേഖപ്പെടുത്തയിരിക്കുന്നു. ഖജനാവിലേക്ക് പണം അടയ്ക്കാന് കഴിവുള്ളവരുടെ പട്ടിക തയ്യാറാക്കി. ഓരോരുത്തരെയായി വിളിപ്പിച്ചുതുടങ്ങി. രണ്ടാഴ്ചകൊണ്ട് ധാരാളം പണം കിട്ടി. ആവശ്യപ്പെട്ട തുക കെട്ടാന് കഴിയാത്തവരെ ചമ്മട്ടി കൊണ്ടടിച്ചു. വേലുത്തമ്പിക്കും കിട്ടി നോട്ടീസ്. മുവായിരം രൂപ ആയിരുന്നു തമ്പിക്ക് നിശ്ചയിച്ച വിഹിതം. തമ്പി മൂന്ന് ദിവസത്തെ സാവകാശം ചോദിച്ചു. മൂന്നാംനാള് നാഞ്ചനാട്ടുകാരായ അസംഖ്യം ആയുധപാണികളുമായിട്ടാണ് തമ്പി മടങ്ങിവന്നത്.

നമ്പൂതിരിയുടെ വിഭവസമാഹരണ രീതികളില് ക്ഷുഭിതരായ ജനങ്ങള് മൂന്ന് ദിവസംകൊണ്ട് സംഘടിച്ച് തിരുവനന്തപുരത്ത് എത്തി എന്ന ഔദ്യോഗിക ചരിത്രം ചദ്യം ചെയ്യാതെ വയ്യ. രണ്ടു കാരണങ്ങള്. ഒന്ന്, തന്റെ മുന്ഗാമിയോ (രാജാ കേശവദാസന്) പിന്ഗാമിയോ(വേലുതമ്പി) ചെയ്തതിലേറെ ക്രൂരമായി ഒന്നും നമ്പൂതിരി ചെയ്തില്ല. അക്കാലത്തെ ശിക്ഷാരീതികള് അന്നത്തെ സമൂഹത്തെ അത്രയങ്ങ് ഞെട്ടിച്ചിരിക്കാനിടയില്ല. രണ്ട്, തമ്പി നേരത്തേതന്നെ നമ്പൂതിരി ഭരണത്തില് അസ്വസ്ഥനായിരുന്നു എന്ന് വെണ്കുളം പരമേശ്വരന്പിള്ള കൃതിയില് വായിക്കുന്നു. അത് ഇങ്ങനെ. രാജാകേശവദാസന്റെ ബന്ധനവും അപ്രതീക്ഷിതദുര്മ്മരണവും ശ്രവിച്ചപ്പോള് ആ വീരാരാധകന് പ്രക്ഷുബ്ധമാനസനായി, തമ്പൂതിരിക്കെതിരെ പുറപ്പെടണമെന്ന് തെക്കന് തിരുവിതാംകൂറിലെ നായര് പ്രഭുക്കന്മാരുമായി ഒരു ആലോചന നടത്തി. എന്നാല് അത്തരം ഒരു സാഹസകൃത്യത്തിന് ഉദ്യുക്തരാകുവാന് സിംഹാസനത്തോടുള്ള നിസ്സീമഭക്തി അവരെ അനുവദിക്കാത്തതിനാല് ത്മ്പി ഭഗ്നാശനായിത്തീര്ന്നു. ആശാഭംഗവാപിയില് എറിയപ്പെട്ട യുവാവിന്റെ വീര്.യവിജൃംഭണം വൈമനസ്യം കാണിച്ച പല യുവാക്കന്മാരുടെയും ഗണ്ഡസ്ഥലങ്ങളില് പ്രഹരം മുഖേന സംഘട്ടനം ചെയ്തതായി കേള്വിയുണ്ട്.

വേലുത്തമ്പിയുടെ നിലപാടുകള് രൂപപ്പെടുത്തിയതില് പ്രാദേശികവും ജാതീയവും ആയ മുന്വിധികള് പങ്കുവഹിച്ചു എന്നസത്യവും തിരിച്ചറിയണം. മാര്ത്താണ്ഡവര്മ്മ രാജാധികാരം ഉറപ്പിക്കുവന്നതുവരെ ഭരണരംഗത്ത് തെക്കന് തിരുവിതാംകൂരിലെ പ്രഭുക്കന്മാര്ക്കുണ്ടായിരുന്ന പ്രധാന്യം കുറഞ്ഞുവന്നതു നാഞ്ചനാട്ടിലെ ഭൂവുടമകള്ക്ക് ഖിന്നത സമ്മാനിച്ചതില് അദ്ഭുതം വേണ്ട. എവിടെനിന്നോ വന്ന കേശവദാസനും രാജപ്രീതികൊണ്ട് ചെമ്പകരാമന് പദവി ലഭിച്ചവരും തെക്കന് തിരുവിതാംകൂര് നായന്മാര് ആയിരുന്നു എന്നത് ആശ്വാസത്തിന് കാരണമായില്ല. പൊട്ടിത്തെറി ഉണ്ടാകാന് അത്ര പോരായിരുന്നു എന്ന് മാത്രം. അതിനുവേണ്ട തരത്തില് ഊഷ്മാവ് ഉയര്ന്നത് മലബാറുകാരന് നമ്പൂതിരി ദളവയും അന്യസമുദായക്കാരന് ചെട്ടി മേലെഴുത്തും മാത്തുത്തരകന് രാജാവിനെ അധമര്ണ്ണനാക്കാന് പോന്ന ലക്ഷാധിപതിയും ആയപ്പോവാണ്. തരകന് ഉദ്യോഗസ്ഥനോ ഉദ്യോഗാര്ത്ഥിയോ ആയിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് രാജാകേശവദാസന് ഭരിച്ച കാലത്ത് അസൂയയ്ക്കല്ലാതെ വിരോധത്തിന് സംഗതി ഉണ്ടായില്ല. എന്നാല്, നഞ്ചനാട്ടുകാര് താക്കോല്സ്ഥാനങ്ങളില് നിന്ന് പുറത്തായതോടെ നമ്പൂതിരിയോടും ചെട്ടിയോടും ചേര്ന്നുനിന്ന തരകനും വിരോധത്തിന് ഇരയാവുകയായിരുന്നു എന്ന് കരുതണം. കൊട്ടാരത്തോടും അധികാര കേന്ദ്രങ്ങളോടും പിണങ്ങാതിരിക്കേണ്ടത് സര്ക്കാരില് നിന്ന് ലക്ഷക്കണക്കിന് രൂപ തിരികെ കിട്ടാന് ഉണ്ടായിരുന്ന തരകന് ആവശ്യമായിരുന്നു. അത് വിനയായി. തരകന് ഉണ്ടായിരുന്ന അസൂയ വിരോധമായി വളര്ന്നതല്ലാതെ മറ്റൊരു കാരണവും ആ മനുഷ്യനോട് ചെയ്ത ദ്രോഹത്തിന് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കൊലക്കേസുകള് തെളിയുന്നത് പ്രകൃതി നിയമം അനുസരിച്ച് പ്രതികള് അവശേഷിപ്പിക്കുന്ന സൂചനകളിലൂടെയാണ് എന്ന് പറയാറുണ്ടല്ലോ. അതുപോലെ ഒന്ന് നാഞ്ചനാട്ടു നാട്ടുകൂട്ടം ചെയ്തി കണക്ക് എന്ന രാജ്യകാര്യം ചരുണ യിലും കാണാം. തുടക്കത്തില് ദളവാ മുതല്പേര്ക്കൊപ്പം തിരുവനന്തപുരത്ത് അതിക്രമം നടത്തിയ ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ പേരുകള് കഴിഞ്ഞ് തരകന്റെ പേര് പറയുന്ന ഈ രേഖയില്തന്നെ മാത്തുതരകന് വടക്കന് തിരുവിതാംകൂറിലാണ് അതിക്രമങ്ങള് പ്രവര്ത്തിച്ചത് എന്നും പിറകെ പറയുന്നുണ്ട്. തലക്കുളത്ത് വേലുത്തമ്പി കാര്യക്കാറര് പകടേശ്ശാരിയില്ച്ചെന്ന് ഇരുന്നാറെ ഇളുവിച്ചു പോകാന് പറകെയും, ചെയതത് വലിയ അപരാധമായി രേഖപ്പെടുത്തുന്നതും തമ്പുരാന്റെ കാര്യം വിചാരിപ്പാന് ഇന്നാട്ടില് ഒരുത്തരും ഇല്ലാത്തപോലെ മറുനാട്ടിന്മേല്നിന്നും വന്നു പാര്ക്കുന്ന നമ്പൂരിക്ക് അടക്കി വലിയ സര്വ്വാധിയും ചെട്ടിശംകരനാരായണപിള്ളക്ക അടക്കി വലിയ മേളെഴുത്തും കൊടുത്ത ഖത പറയുന്നതും കൊലപാതകം നടന്ന ഇടത്തെ രക്തത്തില് പ്രതിയുടെ ഡി.എന്.എ മുദ്ര തെളിയുന്നതിന് തുല്യമായിരിക്കുന്നു.

ഏതായാലും വേലുത്തമ്പി ജയിച്ചു. പാറശ്ശാല പത്മനാഭന് ചെമ്പകരാമന് ദളവ ആയതോടെ അധികാരം തെക്കന് തിരുവിതാംകൂറിന് തിരിച്ചുകിട്ടി. ഈ ദളവായ്ക്ക് കാര്യപ്രാപ്തി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്ന് നാഗമയ്യ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. തമ്പി ഇതോടെ ദളവാപദം ലക്ഷ്യമാക്കി. സമ്പ്രതി കുഞ്ഞുനീലംപിള്ള, വലിയ മേലെഴുത്ത് മുത്തുപിള്ള, സ്ഥാനപതി സുബ്ബയ്യന് എന്നീ ഉന്നതോദ്യോഗസ്ഥര് തമ്പിക്ക് തുണയാണെങ്കിലും രാജാകേശവദാന്റെ സഹോദരന് ചെമ്പകരാമന് കുമാരനും അനന്തരവന് ഇരയിമ്മനും വേലുത്തമ്പിയേക്കാള് കൂടുതല് അവകാശം ഉളളവരായി സര്വ്വീസില് ഉണ്ടായിരുന്നു. വേലുത്തമ്പിയും പിന്തുണക്കാരും ഗൂഢാലോചന വഴി അവരെ ഉന്മൂലനം ചെയ്തു എന്ന് രാജഭരണകാലത്ത്പ്രസിദ്ധീകൃതമായ ട്രാവന്കൂര് മാനുവല് പറയുന്നു. ഇരുവരും വധിക്കപ്പെട്ടു. മുളകുമടിശ്ശീല സര്വ്വാധി-വാണിജ്യകാര്യന്ത്രി- ആയിരുന്ന വേലുത്തമ്പി ദളവാ ആയി. ആദ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് റസിഡന്റായി കേണല് മെക്കാളെ സ്ഥാനമേറ്റതിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ ആയിരുന്നു അത്. റസിഡന്റിന്റെ അംഗീകാരം ഉള്ള ആദ്യത്തെ ദളവ.

വേലുത്തമ്പി കരുത്തനായ ഭരണാധികാരി ആയിരുന്നു എന്നതില് തര്ക്കമില്ല. എന്തും ചെയ്യാന് മടിക്കാത്തവനെങ്കിലും ധീരനും ബുദ്ധിമാനും എന്നാണ് നാഗമയ്യ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്. വിവര്ത്തനത്തിന്റെ അലോസരം കൂടാതെ ഉദ്ധരിക്കട്ടെ. Rebellion was his forte... not in any sense astateman, for he lacked prudencem probity, calmness and tact...(he was) cruel and vimdictive. His utmost merit lay in the dact that he was a strong man ans inspired dread. (ദ് ട്രാവന്കോര് സ്റ്റേറ്റ് മാനുവല്, വാല്യം 1, അധ്യായം VI, ചരിത്രം).

തമ്പിയുടെ ക്രൂരകൃത്യങ്ങള് സുഹൃത്തുക്കളെപ്പോലും ശത്രുക്കളാക്കി. ദളവാപദത്തിലേക്ക വഴിയൊരുക്കിയ കുഞ്ഞുനീലംപിള്ള തന്നെ മുന്കൈയെടുത്ത് വേലുത്തമ്പിയെ വധിക്കാന് രാജകല്പനയായി. അരുമന, തിരുവട്ടാര്, നായര്കോവില്, വടശ്ശേരി അമ്മവീടുകള് നാലും ധര്മ്മരാജാവിന്റെയും ബാലരാമവര്മ്മയുടെയും ഭാര്യാ വീടുകള് ആയിരുന്നു. അമ്മവീടുകളിലെ തമ്പിമാര് പൊതുവേ ഉ്ദ്യോഗം വഹിക്കുന്നതിലേറെ തങ്ങളെ അനുസരിക്കുന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥരെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നതിലാണ് ശ്രദ്ധിച്ചുവന്നത്; അടുത്ത തലമുറ- രാജാവിന്റെ പൗത്രനോ ദൗഹിത്രനോ - ഉദ്യോഗം വഹിച്ചിരുന്നത് ഉദാഹരണങ്ങള് പലത് ഉണ്ടെങ്കിലും ബാലരാമവര്മ്മയുടെ കാലത്ത് അമ്മവീടുകള് മിക്കവാറും മത്സരത്തിലായിരുന്നു. അമ്മ വീട്ടുകാരുടെ സ്വത്ത് അന്വേഷിച്ചു നടത്തിയിരുന്നത് വേലുതമ്പി ആയിരുന്നതിനാല് നാലു കൂട്ടര്ക്കും തമ്പിയെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. എന്നാല്, അരുമന അമ്മച്ചിക്കാണ് തമ്പുരാനില് ഏറെ സ്വാധീനം എന്നറിഞ്ഞ തമ്പി ദളവ ആയപപ്പോള് അവരോട് കൂടുതല് ചായ്വ് കാണിച്ചു. ഇതിനെത്തുടര്ന്ന് തിരുവട്ടാരിന്റെ നേതൃത്വത്തില് മറ്റ് അമ്മവീട്ടുകാര് ചെമ്പകാരമന് നീലകണഠനെ ദളവാ ആക്കാന് ശ്രമിച്ചു. ഇതിനെതുടര്ന്ന് തിരുവട്ടാറിന്റെ നേതൃത്വത്തില് മറ്റ് അമ്മവീട്ടുകാര് ചെമ്പകരാമന് നീലകണ്ഠനെ ദളവ ആക്കാന് ശ്രമിച്ചു. ഇതിന്റെ ഭാഗമായാണ് തമ്പിയെ കഴുവേറ്റാന് കല്പന ഉണ്ടായത്. അരുമന തമ്പിമാര് വഴി വിവരം അറിഞ്ഞ വേലുത്തമ്പി റസിഡന്റുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു. നേരില് മുഖം കാണിക്കാനായിരുന്നു മെക്കാളെയുടെ ഉപദേശം. രാജാവ് തമ്പിയെ കാണാന് വിസമ്മതിച്ചു. കര്ണ്ണല് തന്നെ തിരുവനന്തപുരത്ത് എത്തി സമ്പ്രതി കുഞ്ഞുനീലംപിള്ള അടക്കം ഉള്ളവരെ വധിക്കാനുള്ള തന്റെ തീരുമാനം രാജാവിനെ അറിയിച്ചതിനാലാണ് തമ്പി അന്ന് രക്ഷപെട്ടത്.

ഈ ഇടപെടല് രാജാവിന് ഇഷ്ടമായില്ല. അദ്ദേഹം താന് അത്ര ദുര്ബലനല്ല എന്ന് തെളിയിച്ചുകൊണ്ട് ഗവര്ണര് ജനറല് വെല്ലസ്ലിക്ക് പരാതി അയച്ചു. വെല്ലസ്ലി മെക്കാളെയെ കല്ക്കത്തയിലേക്ക് വിളിപ്പിച്ചെങ്കിലും റസിഡന്റിന്റെ സ്ഥാനം പൂര്വ്വവല് ഭദ്രമാക്കുന്ന ഒരു വിജ്ഞാപനമാണ് പിറകെ മദിരാശി ഗവര്ണര് പുറപ്പെടുവിച്ചത്. തമ്പിയാണ് രാജാവിനെക്കാല് വിശ്വാസയോഗ്യന് എന്നതായിരുന്നു ആ തീരുമാനത്തിന്റെ പിറകില് തമ്പി ധീരദേശാഭിമാനി ആയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല എന്നര്ത്ഥം!

കമ്പനിക്ക് കൊടുക്കുവാനുള്ള കുടിശ്ശിക ഏറിയേറി വന്നു. നായര് പട്ടാളത്തിന്റെ ശമ്പളം കുറച്ച് ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിന്റെ കൂലി കൊടുക്കാന് ആയിരുന്നു ധീരദേശാഭിമാനിയുടെ തീരുമാനം. മെക്കാലെ ഒപ്പം നിന്നു എന്ന് എടുത്തുപറയേണ്ടതില്ലല്ലോ. നായന്മാര് തമ്പിക്കും റസിഡന്റിനും എതിരേ തിരിഞ്ഞു. ബ്രിട്ടീഷുകാരെ തുരത്തുകയാണ് ലക്ഷ്യം എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് പതിനായിരത്തിലേറെ നായര് പട്ടാളം ജയിലുകള് തുറന്നുവിടുകയും ദളവയെ പിരിച്ചുവിടണം എന്ന ആവശ്യവുമായി രാജാവിന് നിവേദനം കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. ദളവ അന്ന് ആലപ്പുഴയില് ആയിരുന്നു. അവിടുത്തെ നായര് പട്ടാളവും കൂറുമാറി. 1804 നവംബര് 14ന് തമ്പി കൊച്ചിയിലേക്ക് പലായനം ചെയ്ത് മെക്കാളെയെ അഭയം പ്രാപിച്ചു. മെക്കാളെയുടെഅനുവാദത്തോടെ സൈന്യം കര്ണാട്ടിക് ബ്രിഗേഡ് വടക്കുനിന്നും സായിപ്പിന്റെ സൈന്യം തിരുനല്വേലിയില് നിന്നും പുറപ്പെട്ടു. കൊല്ലത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളം തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് നീങ്ങാന് തയ്യാറായിനിന്നു. ഇതൊക്കെ അറിയത്തോടെ നായര് പട്ടാളം പവനായി ശവമായി എന്ന മട്ടായി തമ്പി സ്വന്തം പതിവനുസരിച്ച് അവരോട് പെരുമറി. (എന്ന് നാഗമയ്യ) കൃഷ്ണപിള്ള എന്ന ഹതഭാഗ്യന്റെ വലതുകാല് ഓരാനെയെക്കൊണ്ട് തെക്കോട്ടും ഇടതുകാല് മറ്റൊരു ഗജവീരനെക്കൊണ്ട് വടക്കോട്ടും വലിപ്പിച്ചു. കൃഷ്ണപിള്ളയെ ജീവനോടെ രണ്ടായി കീരി. ഹിസ്റ്ററി റെക്കോര്ഡ് ബട്ട് സെല്ഡം സച്ച് അബോമിനബിള് ടെയില് സ് ഓഫ് ബാര്ബറ്ററി ആന്റി വിന്ഡിക്ടീവിനെസ് എന്നാണ് രാജഭരണകാലത്തെ രേഖ തന്നെ പറയുന്നത്.