Kerala Local History

പി.എസ്. മാത്യു
ആലപ്പുഴ

സമർപ്പണം

പൊതുപ്രവർത്തകർക്ക്

കളിവള്ളങ്ങൾ ചരിത്രത്തിലൂടെ...
ആറു പതിറ്റാണ്ടുകള്ക്ക് മുമ്പുള്ള കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയഘടനയെപ്പറ്റി നമുക്ക് കൃത്യമായ ധാരണയുണ്ട്. തിരുവിതാംകൂര് എന്ന താരതമ്യേന വലിയ നാട്ടുരാജ്യവും, തൊട്ടടുത്ത് കൊച്ചി എന്ന കൊച്ചുരാജ്യവും, അതിനും വടക്ക്, അന്നത്തെ മദ്രാസ് പ്രോവിന്സിന്റെ ഭാഗമായ മലബാര് ജില്ലയും. എന്നാല്, ആറ് നൂറ്റാണ്ടിനുമുമ്പുള്ള കേരളത്തെപ്പറ്റി നമ്മുടെ അറിവില് തെളിഞ്ഞുവരുന്ന ചിത്രം തുലോം വ്യത്യസ്തമാണ്. നദികളും, ഉപനദികളും കായലുകളും സ്ഥിരം അതിരുകളായുള്ള നാല്പ്പതില്പ്പരം രാജ്യങ്ങള്; അവകളുടെ നാല്പ്പതില്പ്പരം രാജസ്ഥാനങ്ങള്! ഏതെങ്കിലുമൊരു നദിയുടെ ഇരുകരകളെ കൂട്ടിയോജിപ്പിക്കുന്ന പാലം എന്ന സംവിധാനം (അന്നത്തെ നിലയില് ഒരു മഹാത്ഭുതമാണത്) ആദ്യമായി മലയാളക്കരയിലുണ്ടാകുന്നത് കേവലം മുന്നൂറിന് താഴെ വര്ഷങ്ങള്ക്ക് മുമ്പ് മാത്രമാണെന്നോര്ക്കുക! നദികളുടെയും കായലുകളുടെയും ഇരുകരകളിലെ നിവാസികള് ഇരുരാജ്യങ്ങളിലെ പ്രജകളാണ്! യുദ്ധം രാജധര്മ്മവുമാണ്; ഈ പൗരജനങ്ങള്ക്കും!!!
അക്കാലഘട്ടത്തില് ഈ രാജസ്ഥാനങ്ങള് തമ്മില് നടന്നിരിക്കാവുന്ന യുദ്ധങ്ങളെപ്പറ്റി കൗതുകപൂര്വ്വം സങ്കല്പ്പിച്ചുകൊണ്ട്, ഇപ്പോള് കളിവള്ളങ്ങളായി, നമ്മുടെ അഭിമാനഭാജനങ്ങളായി, പരിലസിക്കുന്ന പഴയ യുദ്ധവള്ളങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിലേക്ക് മനസ്സുകൊണ്ട് ഒരു വിനോദയാത്ര നടത്തുകയാണിവിടെ.
ഭൂപ്രകൃതിയുടെ പ്രത്യേകതകള്ക്കൊണ്ട് നിരവധി തുരുത്തുകളിലായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന പൗരാണിക കേരളത്തിലേയ്ക്ക് ക്രിസ്തുവര്ഷം ഏഴും എട്ടും നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഫ്യൂഡലിസം ആധിപത്യസ്വഭാവത്തോടുകൂടി കടന്നുവരികയായിരുന്നു എന്നാണ്, വ്യക്തീയ ചരിത്രരേഖകള് വിരളമാണെങ്കിലും, സാഹചര്യത്തെളിവുകള്ക്കൊണ്ട് കണ്ടെത്തുവാന് കഴിയുന്നത്. ചെറിയ ചെറിയ രാജ്യങ്ങള് - ഒരു നദിയോ ഉപനദിയോ കായലോ, ചിലപ്പോള് തോടുകളോ മൊട്ടക്കുന്നുകളോ ഒക്കെ ആയിരിക്കും രാജ്യതിര്ത്തികള്! വിഭവദാരിദ്ര്യം, ആഗ്രഹദാരിദ്ര്യം, ആശയദാരിദ്ര്യം - ഇതിന്റെയൊക്കെ ഫലമായുണ്ടായിരുന്ന ദയനീയമായ പ്രാകൃതാവസ്ഥയ്ക്ക് മേലാണ് ഫ്യൂഡല് ജന്മിത്വവും അടിമ-മേലാള ജാതികളും മറ്റൊരുതരം അതിര്വരമ്പുകള് സൃഷ്ടിച്ചത്. ആണ്-പെണ് ഭേദം കൂടാതെ അടിമയ്ക്കും യജമാനനും ഒറ്റമുണ്ടുകൊണ്ട് വസ്ത്രധാരണം പൂര്ത്തിയാക്കുന്ന അന്നത്തെ കേരളത്തില് ഈ ഒറ്റമുണ്ടുതന്നെ മുട്ടറങ്ങി ഉടുക്കാന് അവകാശമില്ലാത്തവനും, തുണി അലക്കി ഉടുക്കാന് അവകാശമില്ലാത്തവനും, ഇതു രണ്ടിനും അവകാശമുള്ള മേലാളനും - ഇങ്ങനോപോയിരുന്നു അന്നത്തെ തരംതിരിവുകള്! ഇവിടെയാണ് കരയിലും ജലാശയത്തിനും നടന്നിരുന്ന അക്കാലത്തെ യുദ്ധങ്ങളുടെ ദൃശ്യങ്ങള് ഉയര്ന്നുവരുന്നത്.
ജനപഥങ്ങളുടെ വളര്ച്ചയുടെയും തളര്ച്ചയുടെയും ഘട്ടങ്ങളില് യുദ്ധം ഒരു നിര്ണ്ണായക ഘടകമായിത്തീര്ന്നിട്ടുണ്ട്. പലപ്പോഴും. സാമൂഹ്യപരിതസ്ഥിതിയുടെ അനിവാര്യമായ ഒരു പരിണാമമായിത്തന്നെ അതിനെ പരിഗണിക്കുന്നവരുമുണ്ട്. വ്യത്യസ്ത സാംസ്കാരിക പാരമ്പര്യമുള്ള ജനസമൂഹങ്ങള് തമ്മിലുണ്ടാകുന്ന സംഘട്ടനം വിനാശത്തിനെന്നപോലെ പുരോഗതിക്കും കാരണമായിത്തീരാറുണ്ട്. എന്നാല്, ബാഹ്യലോകത്തില് നിന്നും ഒറ്റപ്പെട്ട് നിന്നിരുന്ന പുരാതന കേരളത്തില് യുദ്ധത്തിനും അതിന്റേതായ സവിശേഷത ഉണ്ടായിരുന്നു. സമൂഹങ്ങളോ രാജ്യങ്ങളോ തമ്മിലുള്ള അധികാര മത്സരമെന്നോ സംഘട്ടനമെന്നോ പേരുനല്കി വിളിക്കാനാവാത്ത വിധം ഒരുതരം മത്സരകളിയുടെ സ്വഭാവമായിരുന്നു അവയ്ക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ബാഹ്യസമ്പര്ക്കം വിരളമായിരുന്നതുകൊണ്ടാവണം, ഒരു ആയിരം വര്ഷക്കാലമെങ്കിലും, ഈ കളിയുദ്ധ പ്രവണത കേരളക്കരയുടെ ഒരു ഭാഗമായി തുടര്ന്നിരുന്നു. പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അന്ത്യത്തില് തുടങ്ങി പാശ്ചാത്യശക്തി ഇവിടെ ഒരു നിത്യസാന്നിദ്ധ്യമായി തീര്ന്നതിനുശേഷവും ചുരുങ്ങിയത് ഒരു നൂറ്റാണ്ടുകാലമെങ്കിലും ഈ പ്രവണത തുടര്ന്നും നിലനിന്നിരുന്നുവെന്നതിന് മതിയായ തെളിവുകളുണ്ട്. കേരള ചരിത്രകാരന്മാരില് തികച്ചും ശ്രദ്ധേയനായ പത്മനാഭമേനോന്റെ കൊച്ചി രാജ്യചരിത്രത്തില് നിന്നുള്ളതാണ് ചുവടെ കുറിക്കുന്ന യുദ്ധവര്ണ്ണനകള്.